Het Molitorzwembad

Boris Vian was een hartpatiënt. Hij ging ervan uit dat zwemmen goed was voor zijn hart. Intussen hield hij ook zo lang mogelijk zijn adem in. Wanneer hij op 23 juni 1959 naar het Molitor zwembad trekt, weet hij uiteraard niet dat hij nog maar een paar uren te leven heeft. Later die dag bezwijkt hij aan een infarct tijdens een visie van de film die is gemaakt van zijn roman J'irais cracher sur vos tombes. Hervé Bourhis vertelt over de laatste dag uit het leven van deze controversiële schrijver, dichter, ingenieur en jazztrompettist. Hij graaft in Vians verleden, zijn passies, zijn liefdes en zijn geluk. De tekenstijl van Christian Cailleaux brengt op een tedere manier een fascinerend leven in beeld van net geen veertig jaar. (bron: Stripweb)

Boris Vian était cardiaque ; il considérait que nager en apnée était bon pour son cœur. Pourtant, ce matin du 23 juin 1959, au bord de la piscine Molitor, il lui reste seulement quelques heures à vivre. Hervé Bourhis raconte les derniers instants de ce créateur protéiforme, plongeant dans son passé au plus profond de ses doutes, de ses passions, de ses amours, de ses joies. Avec élégance et sensibilité, le dessin de Christian Cailleaux restitue ici trente-neuf années d'une vie fascinante. (bron: Stripweb)

- genummerd en gesigneerd
- in stofomslag